Blog interessant

Blog “Interessant”
  • Non-verbaal Kijk dan even hierheen, terwijl je wijst naar een punt ergens in het luchtledige. Een duim, een knipoog, een blik uit de ogen op een foto, een effen gekleurd oppervlak (bijvoorbeeld een rood bord), zelfs ook zweet. Voorbeelden van non-verbale communicatie. Het overgrote deel van alle communicatie is op basis van non-verbale communicatie. Het geeft ook vaak de echtheid van communicatie aan. Doordat je bijvoorbeeld het ene zegt, maar het andere uit, door een lichaamstaal- of houding. ……….”aangeleerd non-verbaal gedrag” Wist je dat gebarentaal geen vorm is van non-verbale communicatie. Omdat het niet in gesproken woord, maar in gebaren woorden uitgedrukt en daarmee wel een taal is en dus “verbaal” is.   Maar hoe werkt dat als je zelf niets of maar heel weinig kan zien. Want non-verbale communicatie is op basis van geluidloze signalen. Een duim, een handzwaai, een knipoog, oogcontact of een grimas. Voorbeelden die doorgaans niet opgevangen worden door iemand met een visuele beperking. Vaak gaat non-verbale communicatie ook samen met verbale communicatie. Wat dus betekent dat als je blind of slechtziend bent, maar een deel van de informatie oppikt. Een voorbeeld daarvan is het weerbericht. “Hier en daar (terwijl er gewezen wordt) kans op fikse onweersbuien”. Een lichamelijke aanraking (bijvoorbeeld hand op hand) is in principe ook non-verbaal, maar die is voelbaar en daardoor bijvoorbeeld goed te gebruiken in plaats van een knipoog. Of in plaats van een snel handzwaai in het voorbij gaan, te vervangen door woorden, “hey Jan, ik ben het Kees”. Ook al heb je haast en moet het snel. Kinderen met een ernstige visuele beperking kunnen niet die glimlach waarnemen. Daardoor zullen zij eerder geneigd zijn tot bijvoorbeeld een knuffel, terwijl dat misschien voor de ander ongewoon voelt. In die zin zegt een knuffel net zoveel als een simpele knipoog of een glimlach. Er zijn ook veel mensen die een aangeboren of aangeleerd non verbaal gedrag vertonen. Ofwel mensen die heel weinig woorden uitspreken, maar dat wat ze willen zeggen in non verbale communicatie doen. Deze groep mensen kan zich dan ook doorgaans niet goed inleven wat het betekent om een visuele beperking te hebben. Door de nieuwe toepassing audiodescriptie, waarbij video wordt omgezet in een omschrijving van wat er te zien is, maak je non-verbale communicatie verbaal, Een mooi voorbeeld van de tijdgeest. Veel marketingstrategieën gaan uit van non-verbale communicatie. Die doorgaans gebaseerd zijn op zo veel mogelijk opvallen, met zo min mogelijk gegevens. Bijvoorbeeld door fluoriserende combinaties aan kleuren. Een voorbeeld dat voor mensen die slechtziend zijn afstotend werkt. Opvallen kan natuurlijk ook door 1 “klein” teken (zoals een logo) dat heel veel zegt, maar niet voor iemand die het niet kan zien. – Eye opener – Houdt er dus rekening mee, dat als je non-verbale signalen gebruikt er dus altijd mensen zijn, die jou niet begrijpen. Als je dus bijvoorbeeld wijst en zegt “die kant op”, zeg er dan ook bij bijvoorbeeld “als je je omdraait”.

  • Wat is nou rood? Rood is een primaire kleur. Het is de kleur met de meeste symboliek ter wereld. En daarmee misschien ook wel de meest tegenstrijdige kleur die er is. Rood, dan ben je links (politiek), rood is de kleur van gevaar, maar ook van liefde. Terwijl liefde in principe geen gevaar hoeft te betekenen. Rood is ook een populaire lievelingskleur. ……….”Kan je als blinde kleuren horen?” Je hoeft een kleur niet te zien, om er zaken mee te associëren. Denk bijvoorbeeld aan vloeibare roodkleurige stroom, wedden dat dan jouw eerste gedacht “bloed” is! Maar ook een roodkleurig kruis, veel mensen associëren die direct met de hulporganisatie Het Rode kruis. Of de kaart die je krijgt als je van het voetbalveld wordt gestuurd, vanwege een overtreding. Maar anderzijds, een klaproos of een lieveheersbeestje. Veel zaken in het dagelijks leven worden geassocieerd met kleuren. Maar hoe leg je nou aan iemand die niets ziet uit wat rood is? Als je niet vanaf je geboorte blind bent, kan je je in principe wel kleuren voor de geest halen tot op zekere differentiatie, maar niet als je altijd blind bent geweest. Infrarood, nou probeer dat maar eens uit te leggen aan iemand die blind is. Als blinde kan je wel kleuren gaan associëren, maar dat is omdat het je aangeleerd is, niet uit eigen belevenis. Zoals de lucht buiten is blauw, dus blauw is een “positieve” kleur, maar blauw is niet altijd positief. Hoe leg je bijvoorbeeld aan iemand die blind is vanaf geboorte uit wat zwart is? Als je blind bent, is je beeld sowieso zwart, maar dat ziet diegene niet. Er zijn wel technieken om enig inzicht te geven in een kleur. Bijvoorbeeld door te werken met tactiele vormen, waarbij je structuren voelbaar maakt. Zoals bijvoorbeeld een ruwe ondergrond voor gevaar en een zachte ondergrond voor pasteltint. Maar dan nog kan je nooit de beleving van een kleur echt nabootsen. Of het nou om gevaar gaat of liefde, rood heeft een hoge factor aantrekkingskracht, het maakt je nieuwsgierig. In feite is een kleur ook niets meer en minder dan de lichtinval (golflengte) op een object, waarbij onze hersenen informatie omzetten in een kleur. Als die hersenen door het gebrek aan visuele prikkels niet weten wat ze moeten omzetten kan je je op geen enkele manier voorstellen wat een kleur echt is. Er zijn maar een paar zaken in het dagelijks leven die ongeacht de locatie standaard dezelfde kleur hebben, waarbij de blinde altijd weet welke kleur het heeft. Zoals bijvoorbeeld gras. Maar waarom is gras nou groen, wat is groen? Gras voelt normaal gesproken prettig aan (als er geen hondendrol in ligt). Maar waarom spreekt men dan van de term “gifgroen”, gif is niet altijd groen. Veel mensen stappen liever een ruimte binnen waar heel veel limegroen te zien is, De differentiatie binnen dezelfde kleur en de belevenis daarbij, waarom voelt het ene warm aan en het andere kil, kan je niet uitleggen aan iemand die vanaf geboorte blind is, toch? Iemand die blind is werkt veel met het gehoor, ook bijvoorbeeld in combinatie met echo’s. Het is dan misschien ook een interessante vraag, kan je als blinde kleuren horen? – Eye opener – Of het dus rood, blauw, zwart, geel of welke andere kleur dan ook is. Als je kleuren gebruikt, sta er dan bij stil dat niet iedereen weet wat nou “rood” is en waar het voor staat.

  • Tijdgeest Van idioot, zwakzinnig en/of uitkeringstrekker, naar de meerwaarde in de maatschappij. Ogenschijnlijk begrippen die uiterst ver van elkaar wegstaan. Maar het gaat hierbij om de tijdgeest. Vroeger was je gehandicapt, familie die zich voor jou schaamde en was de opvatting, die kan toch niets. Tegenwoordig wordt er naar gestreefd dat iedereen in de samenleving meedoet, participatie. Dus ook als je die gehandicapte van vroeger bent. Van een leeg glas, of misschien half vol, moet het glas helemaal vol geschonken worden, dat is de gedachte. ……….”Niet meer wegkijken maar verder kijken” Vroeger was je mandenvlechter of pianostemmer en werd je als je al onderwijs kreeg onderwezen door nonnen of de paters, binnen afgeschermde muren, “het gesloten wereldje”. Je was afhankelijk van hulpmiddelen, speciaal ontwikkeld voor de doelgroep, zoals zware brailleermachines die veel geluid maakten, op een dik stuk papier om een briefje te “tikken”. Als je de bijbel in huis had, dan was je boekenkast gelijk helemaal gevuld. Werd je op latere leeftijd blind of slechtziend, moest je gaan revalideren. Ofwel het “herwaarderen” van iets, dat je eigenlijk gewoon bent, want jij bent jij. Lotgenoten, revalideren, handicap. Zware woorden, die eigenlijk niet meer in deze tijdgeest thuis passen. Tegenwoordig gaat het om meedoen, het glas is half vol, of misschien zelfs wel gewoon vol. Op het werk, in je vrije tijd en in het onderwijs. Daar waar je vroeger naar het speciaal onderwijs werd verwezen, je nu gewoon regulier onderwijs volgt. Moderne technieken zorgen ervoor dat wat je vroeger in 10 handelingen moest doen, nu met 1 uit te spreken woord gedaan is. Zoals via “apps” kan je als blinde achterhalen of de trui rood of toch roze is. Daar waar vroeger een enorme grote beeldschermloep de huiskamer vulde, heb je nu voldoende aan een tablet, of je smartphone. Waarmee je bijvoorbeeld ook makkelijker kan inzoomen op non-verbale communicatie op straat, zoals een busbordje. Daarnaast komen er ook steeds meer moderne en creatieve initiatieven van de grond, zoals de Dopjesactie #houddelijnvrij en Audiodescriptie en op sportief vlak “Runningblind”. En wat te denken van de “donkerervaringen” waarbij jouw ogen door de “zwarte omgeving” ervaren hoe het om blind te zijn. Ook de (internationale) wetgeving is aangepast. Tegenwoordig leven we niet meer naast elkaar, maar in een “inclusieve samenleving”, iedereen heeft die X-Factor in zich. De huidige VN regelgeving zegt dan ook, dat de reguliere wereld zich aan moet passen aan mensen met een visuele beperking, niet andersom. Dus waarom zou je dan nog een duur hulpmiddel zoals een beeldschermloep (4000 Euro) maken, als de reguliere wereld met huidige technologieën bestaande producten daarop moet afstemmen, zoals bijvoorbeeld tablets (paar honderd Euro). Vroeger werd je weggestopt als je een visuele beperking had, nu hoor je er gewoon bij. Het gaat niet meer om “wegkijken” maar om samen “verder kijken”. Maar in hoeverre ben jij daar als persoon met een beperking zelf klaar voor? Want participeren betekent dat iedereen zich moet durven te laten zien, ook je eigen zwaktes. Ook al zie jij die andere mensen niet letterlijk. In die zijn heeft iedereen beperkingen. Een visuele beperking is dan zelf misschien bijzaak. – Eye Opener –  Tijden veranderen, ook al ben je van de oude stempel, of hebt je een bepaalde imago dat niet past bij iemand met een visuele beperking, sta er dan toch eens bij stil, er zijn mensen met visuele beperkingen, maar met de huidige moderne tijd is er veel meer mogelijk en heeft ieder zijn of haar meerwaarde.